สุติมา's profileไอ้ตัวแสบPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
ไอ้ตัวแสบเหนื่อยเท่าเดิม เรื่องเดิม เหมือนเดิม March 10 ทามได้ไงว้าโคตรฮาเลย ฮาตัวเองมากกกก ทามได้ไงเนี่ย วันนี้ตื่นมานั่งเฉยๆ เฉยๆจิงๆอ่ะนิ่งเรย
รู้ตัวอีกทีต๊กกะใจ เอ้านี่กูตายไป 30 นาทีหรอวะ 555+
แต่ว่าน่าจะนิ่งนานกว่านี้อีกหน่อย ไม่ก้อทั้งวันไปเรย มารู้สึกตัวอีกที ทำมัยวันนี้มานไม่มีไรทัมเรยล่ะ
นั่งคิดเรื่องนู้นนี้ไป สุดท้ายก้ออยากกลับไปตอน ม.6 มานรู้สึกดีกว่าตอนนี้นี่น้า โทหาเพื่อนคนที่สนิททุกวัน
คุยกะมันจนเช้า แล้วตื่นมาไปเรียน กลับมาเล่นเกม ไม่ได้น่าเบื่อแล้วก้อเลวร้ายเหมือนตอนนี้ซะหน่อย
......เบ้ย แอบเข้าใจสัจธรรมชีวิตว่ะ นี่ถ้าคนเราลืมเรื่องที่ไม่อยากจำได้ก้อดีสิ เวลาเดินบนทางเท้า
จะได้ไม่ต้องกลัวว่าจะเจอคนที่ไม่อยากเจอ คนที่เจอแล้วทำให้ร้องไห้ จะได้อยู่อย่างสบายๆ
เฮ้อ...การที่มองใครอยู่ข้างเดียวนี่มานทรมานจิง แต่ก้ออาจทรมานน้อยกว่าการต้องเดินทางด้วยกันแล้วต้องมาแยกทางกันมั้ง ชีวิตนี่เข้าใจยากจิง......อยากอ้วกแล้ว อดเหล้านี่ก้อทรมานเนอะ เฮ้ย...ไม่ได้ติดนี่หว่า ใช้คำว่าอดได้ไงบ๊ะ กุบ้าไปแล้ว March 06 เวลาเดินใหม่แล้ว กูยังบ้าเหมือนเก่าถึงความเศร้าที่เข้ามา
....
ฟาย!!!!!!
เซ็งตัวเอง
โง่จิงกุนิ
ทามมัยคนเราต้องยึดติดกะอาไรเก่าๆด้วยวะ
ถ้ามานนานมากแล้วทามมัยเราไม่ลืม
จะว่าไปนะ
เวลาชอบใครซักคนนิ
ทำให้เราจำคำพูดมานได้ทุกคำเรยนะ
มานกี่ปีแล้วเนี่ย
กูยังจำ
แล้วที่มานบ้าอยู่นี่ก้อเพราะกูจำเนี่ยแหละ
วุ้ย......
พอเวลาผ่านมา ใครสักคนไม่เหมือนเดิม
แต่กรูกลับเหมือนเดิม มานเรยทรมานหรอเนี่ย
แต่จาว่าไป
กรูต่างหากที่ไม่เหมือนเดิมก่อน
พอนึกได้อยากกลับมา
มานก้อสายไปซ้า.......
อยากย้อนเวลา
จะได้เป็นคนที่สำคัญที่สุดเหมือนเดิม
จะได้คุยกันเหมือนเดิม
February 17 อุกอั่งอา.....ไม่ได้อัพนานวะแสดดดดดด
เชี่ยแมร่ง ช่วงนี้เป็นฟายไรไม่รุวะ
เปงอีกแล้ว แมร่งไอ้อารมเปงไรไม่รุเนี่ย
เมื่อไหร่กุจาหายวะ
กุว่ากุลืมมึงไปแล้วนะ แล้วมานยังเปงไรอีกวะ
กิงเหล้าทุกวันมานก้อตังหมดนะเนี่ย
เมื่อไหร่จาหาย.ย.ย.ย.ย.ย
ทามมัยต้องมีคนมาพูดเรื่องมึงให้กูฟังด้วย
กูอยากลืม
January 30 ว่างเปล่าอ่า...มานเปงไรไม่รู้อ่า ทะมายมานโหวงๆว้า
เค้าคนนั้นก้อเหมือนว่าจะไปตั้งนานแล้วทำไมยังไม่หาย
จะจำก้อจำไม่ค่อยได้ ว่ารักกันยังไงแบบไหน
จะว่าลืมก้อติดอยู่ที่อกง่า
จาอ้วก จาอ้วก
เฮ้อ......ทรมานดีจิง
เด๋วนี้ไม่ร้องไห้มากมายแล้วนะ แค่ร้องวันละ ชม เอง
5555 มานก้อแบว่าไม่รู้ว่าร้องทำไม
แล้วก้อไม่รู้ว่าหยุดตอนไหน
ลืมมันเปงไงนะ
แล้วถ้าจำทำไมมานเลือนลางยังงี้
ถ้าการเดินจากไปเป็นสิ่งที่เทอต้องการ
ชั้นก้อไม่มีข้อแม้ไดๆ
ความสุขของเทอชั้นยอมได้
แม้ว่าชั้นจะเป็นคนข้างหลังที่เจ็บปวดทุกครั้งที่เทอมีความสุข
อยากยิ้มทกครั้งที่คิดถึงรื่องของเรา
แต่ชั้นกลับเศร้าและมีน้ำตา |
|
|||||||||||||
|
|
